Con el pasado anudado en el bagaje, dejando más hueco en nuestro equipaje, con mil dudas que no pesan y el presente por única certeza.
Dos mochilas por mil caminos, alzando con besos al otro si ha caído,dos continentes sin casa ni rutina, las manos enlazadas y auxilio de sonrisa.
![]() |
| El mundo en la mochila |
Obligados por defecto a improvisar, a guiarnos in situ al caminar, a permitirnos errar al decidir, a apropiarnos porque sí del derecho a elegir.
Llevamos con nosotros un poquito de cautela para que aquellos que nos aman no nos pierdan la estela, sus miradas tiernas tatuadas en la piel, y la luna velando siempre nuestro amor fiel.
Añorando seguro los afectos, aprendiendo a convivir con sus efectos, encarándonos con la melancolía para transformarla en energía.
Conscientes de lo aprendido y heredado, plenos porque siempre nos habéis amado, no existen palabras de agradecimiento, por permitirnos ser nosotros en todo momento.

Abrid BIEN LOS OJOS Y EL CORAZON,no os perdais nada para q nos lo conteis y .....muy importante!!!!! mirad todas las noche LA LUNA , sera la misma q vea yo y por la q os enviare todo mi amor y mi apoyo !!!!!!!!!!A VIVIRRRRRRRR
ResponderEliminarprimerako blogaa!!!!!oso kurrauta dau e???zelako idazleak!!!!jajaja ondo zabiziela ikusten daa, jarraitu ibilbideaaa ta asko aprobetxau ta ikasii!!
ResponderEliminarmosuuuu handdiii handiakk!!!!
amaia