domingo, 20 de agosto de 2017

Carta abierta a los que nos queréis.

Nos vamos por tiempo indeterminado.Tres meses, seis,doce...Ni idea, pero nos vamos.
Con el pasado anudado en el bagaje, dejando más hueco en nuestro equipaje, con mil dudas que no pesan y el presente por única certeza.
Dos mochilas por mil caminos, alzando con besos al otro si ha caído,dos continentes sin casa ni rutina, las manos enlazadas y auxilio de sonrisa.

El mundo en la mochila
No sabemos si épica o poesía, drama por experiencia baldía, prosa que evoluciona en rima o pájaro lindo que ya no trina.
Obligados por defecto a improvisar, a guiarnos in situ al caminar, a permitirnos errar al decidir, a apropiarnos porque sí del derecho a elegir.
Llevamos con nosotros un poquito de cautela para que aquellos que nos aman no nos pierdan la estela, sus miradas tiernas tatuadas en la piel, y la luna velando siempre nuestro amor fiel.
Añorando seguro los afectos, aprendiendo a convivir con sus efectos, encarándonos con la melancolía para transformarla en energía.
Conscientes de lo aprendido y heredado, plenos porque siempre nos habéis amado, no existen palabras de agradecimiento, por permitirnos ser nosotros en todo momento.

2 comentarios:

  1. Abrid BIEN LOS OJOS Y EL CORAZON,no os perdais nada para q nos lo conteis y .....muy importante!!!!! mirad todas las noche LA LUNA , sera la misma q vea yo y por la q os enviare todo mi amor y mi apoyo !!!!!!!!!!A VIVIRRRRRRRR

    ResponderEliminar
  2. primerako blogaa!!!!!oso kurrauta dau e???zelako idazleak!!!!jajaja ondo zabiziela ikusten daa, jarraitu ibilbideaaa ta asko aprobetxau ta ikasii!!
    mosuuuu handdiii handiakk!!!!
    amaia

    ResponderEliminar